सखे मला तुझ्याविना करमेना......
सखे मला तुझ्याविना करमेना......
सखे मला तुझ्याविना जगवेना......
का असं केलंस......... का तसं केलंस.....
मन माझे तुला समजले नाही???
प्रेम माझे तुला उमगले नाही?????............
सखे मला तुझ्याविना करमेना......
सखे मला तुझ्याविना जगवेना......
तुजवीन मला रोजचा दिवसच काय
पण रात्रही खायला उठते...............
काय होते ते दिवसं ज्यात
तु-मि आणि ति बाग होती.......
काय होते ते दिवसं ज्यात
तु-मि आणि ते नेहमीचे थिएटर होते.......
काय होते ते दिवसं ज्यात
तु-मि आणि माझि बाइक होती.......
काय होते ते दिवसं ज्यात
तु-मि आणि ते आपलेचं जग होते.......
ज्यात फ़क्त तु आणि मि होतो......
आणि आजचे हे दिवसं ज्यात
तु नाहि फ़क्त मि आहे..........
का विसरलीसं तु इतक्यात...
तुच सांग आत मला
प्रेम असतं तरी कसं.........आणि
प्रेम नसतं तरी कसं......
तुच सांग वेडे प्रेम असतं तरी कसं
प्रेम नसतं तरी कसं..........
अरे खरचं सांगतोय तुला
सखे मला तुझ्याविना करमेना......
सखे मला तुझ्याविना जगवेना......
तुझि मि मरेपर्यंत वाट पाहत राहील.......
मोहन बाराथे ०२-१२-२०१0

No comments:
Post a Comment