Thursday, November 3, 2011

उशिरा समजले माला


तू माझी अन मी तुझा
किती मस्त मेळ होता........
उशिरा समजले माला
हा तुझा एक खेळ होता
रचिले स्वप्न सुखि संसाराचे मी......
निर्मळ प्रेमळ स्वप्नातील संसार माझा
उशिरा समजले माला
उध्वस्त करण्याचा तुझा डाव होता.........
तू माझी अन मी तुझा
किती मस्त मेळ होता.........
मनं माझे विरहाच्या अग्निमध्ये
आजही जळत आहे
उशिरा समजले माला
अग्निमध्ये ढकलण्याचाच तुझा बेत होता........
जे झाले ते झाले
गेलिस जरी सोडुन मला
माझ्या आठवणिंना कशी सोडशील.......
जेंव्हा त्या सतवतील तेंव्हा
कळेल तुला.
तुझ्याचं बरोबर शेवट करण्याचा
माझा विचार होता...........



मोहन : ४-११-२०११

No comments:

Post a Comment